پرپر ِ خونین ِقلبم ،گلریزحضورِ دوست       که هر نفسم ،دوان دوان به سوی اوست

                                        *******************

       من حال ِ تو را  شبانه  از باد پرسیدم        

     و نگاه ِ سردت را خیره درماه دیدم

     زر رشتهء وفا به ضریح ِ"قدر" بستم        

     به امیدِ  شفای دلم  بَست نشستم  

     هزار شاخهء مهر به سوی تو رویاندم

     با نفس های ِ دعا، فاصله را سوزاندم

     شاید میان خواب درآوری از چاهم 

     "صبح" تعبیرش کنی ،بیاوری در راهم

       بیست وسوم ماه رمضان