زاویه ای مبهم از خیال تو

نقطه ای بالاتر از سطح عدم

روئید بر شاخهء ایجاد تو

نقطه نقطه در پس هم چیده شد

شد خطی از دفتر انگار تو

باشد این خط یا نباشد چه تفاوت

مگر نشیند بر صورت احباب تو

ضلعی از یک حجم خالی بسته مهجور

نه،می کشانم با قلم تا به مرکز تا خود تو